De kwaliteit van de aanraking hangt af van hoe belangrijk het voor ons is om goed met onszelf om te gaan." - E.lizabeth Langford
De Aefmat (Association des Enseignants de la F.M. Alexander Technique) raadt iedereen die een opleiding wil starten aan om eerst zo’n dertigtal uren individuele lessen te volgen. Zo kan je al enige ervaring opdoen vóór je je inschrijft bij een school. Momenteel erkent de Aefmat de school BodySoul als de erkende opleiding tot leraar van de Alexandertechniek in België.
De opleiding omvat minstens 1600 uur groepsonderwijs verspreid over 3 jaar, met les op vier ochtenden per week. De volgende opleidingscyclus start in januari 2026. Inschrijvingen zijn nu open. Voor meer informatie kan je contact opnemen met Michèle Desonai + 32 486 17 63 04 - midesonai@gmail.com
Waarom en hoe Michèle Desonai docent werd in de school BodySoul.
Na vele jaren ervaring in psychotherapie enerzijds en het onderwijzen van de F.M. Alexandertechniek anderzijds, leek het opleiden van docenten in deze techniek mij een unieke kans om twee benaderingen, onderwijs en zorg, samen te brengen. Het onderwijs is erop gericht om mensen bewust te maken van de noodzaak om voor zichzelf te zorgen, zowel lichamelijk als geestelijk en spiritueel.
Deze opleiding staat ver af van elke vorm van ‘klassiek’ leren. Hier leren studenten zich te bevrijden van hun ‘ketenen’: gewoontes en aangeleerde patronen die vaak leiden tot symptomen en klachten en hen beletten ten volle van het leven te genieten, hun eigen keuzes te maken en zich open te stellen voor anderen.
Het opleiden van mensen die deze ‘techniek’ willen onderwijzen, was en blijft een uitdaging die ik graag wilde aangaan. In 2016 nam ik op haar verzoek het stokje over van Monique Vanormelingen, die de school leidde in het verlengde van het werk dat Elizabeth Langford in 1980 in België was begonnen. Claire Destrée, die al assistente was, en Sarah Ludi hebben me bij deze uitdaging bijgestaan.
Het doel is om elke toekomstige docent bewust te maken van zichzelf op basis van de manier waarop hij of zij zichzelf gebruikt als een onlosmakelijk geheel van lichaam en geest. Praten over het gebruik van zichzelf is geen gedragsperspectief, maar een bewustwording van zichzelf in een evolutionair en preventief perspectief. Het gaat dus nooit om een vorm of een houding die moet worden aangeleerd, maar om een aanwezigheid bij zichzelf in de steeds veranderende relatie met de omgeving.
De leerlingen leren twee innerlijke richtlijnen te ontwikkelen die de basis vormen voor hun gebruik. De richtlijn van het niet-doen: stoppen, of een handeling stoppen die een gewoonte is geworden die volledig buiten het bewustzijn ligt, “remming”. De richtlijn van oriëntatie: in contact met de grond, in het veld van zwaartekracht dat ons conditioneert, zichzelf de meest juiste richtingen geven die zowel onze structuren als de manier waarop ze werken respecteren. In feite, onszelf denken.
De opleiding is een leerproces om voor jezelf deze richtlijnen te leren kennen. Leren jezelf te kennen, je bewust te zijn van je eigen gebruik, zonder oordeel. Dat is de voorwaarde waaronder een ontmoeting met de leerling mogelijk en transformatief zal zijn. Toekomstige docenten moeten tijdens hun opleiding noodzakelijkerwijs intensief deze weg bewandelen, voordat ze zelf les kunnen geven.
De Belgische school werd opgericht door Elizabeth Langford.
De Engelse violiste Elizabeth Langford volgde een opleiding tot docent Alexandertechniek aan het Constructive Teaching Centre, de school van Walter en Dilys Carrington in Londen. Na enkele jaren les te hebben gegeven in Londen, opende ze samen met Paul Collins een opleidingsschool in Somerset. Verschillende Belgische docenten zijn daar opgeleid. Begin jaren tachtig vestigde ze zich in België (in Lasne) en begon ze daar toekomstige docenten op te leiden.
Ze omringde zich vervolgens met assistenten: eerst Eliane Lefèvre, die een belangrijke bijdrage leverde aan de opleiding van een groep leerlingen, daarna Michele Desonai, gevolgd door Claire Destrée en ten slotte Monique Vanormelingen, die na het overlijden van E. Langford de leiding van de school overnam. Enkele jaren later wilde M. Vanormelingen zich terugtrekken en sindsdien staat Michèle Desonai aan het hoofd van de opleidingsschool, met Claire Destrée en Sarah Ludi als assistentes, en in de loop der jaren ook Katri-Mari Ruonala, Malcolm King en Philippe Beumier.
Drie intense jaren waarin ik volledig ondergedompeld werd in de Alexandertechniek. Ik leerde en bleef opnieuw leren om te stoppen, en vond zo de rust die nodig is om vrij te kunnen kiezen – in mijn bewegingen én mijn gedachten. In onze volle levens die zo snel voorbijrazen, was deze opleiding voor mij een verademing. Ik leerde de traagheid kennen en waarderen, aanwezig zijn in het moment, en vond stilaan een meer verbonden lichaam en geest. Beetje bij beetje verdwenen mijn dagelijkse pijn en zorgen. Ik kreeg handvatten om op een authentiekere manier te leven. Eens je de Alexandertechniek leert kennen, laat ze je niet meer los. Ze is een trouwe en waardevolle metgezel geworden. Ik wil nooit meer zonder." - Clarisse Tribolet